बोधकथा-क्र.५६
एका दिवशी दोन मित्र एका सुंदर कला प्रदर्शनाला भेट देण्यासाठी गेले. त्या प्रदर्शनात विविध प्रकारच्या कलाकृती, चित्रे आणि शिल्पे मांडण्यात आली होती. प्रत्येक कलाकृतीमध्ये कलाकाराची कल्पकता आणि विचार दिसून येत होते. प्रदर्शनाच्या मध्यभागी एक आकर्षक फुलदाणी ठेवण्यात आली होती. तिची रचना अतिशय सुंदर होती आणि ती सर्वांचे लक्ष वेधून घेत होती.
त्या फुलदाणीकडे पाहताच एका मित्राने आत्मविश्वासाने सांगितले, “ही फुलदाणी निळ्या रंगाची आहे.” त्याच्या मित्राने लगेच त्याचे मत नाकारले आणि म्हणाला, “नाही, ही हिरव्या रंगाची आहे.” दोघांनाही आपले म्हणणे योग्य वाटत होते. त्यामुळे छोटासा मतभेद हळूहळू वादात बदलला. प्रत्येक जण आपला दृष्टिकोनच खरा आहे, हे सिद्ध करण्याचा प्रयत्न करू लागला.
त्यांचा वाद ऐकून प्रदर्शनातील एका वृद्ध कलाकाराचे लक्ष त्यांच्याकडे गेले. तो दोघांकडे आला आणि शांतपणे म्हणाला, “तुम्ही दोघेही थोडी जागा बदलून उभे राहा आणि पुन्हा फुलदाणीकडे पाहा.” मित्रांनी तसे केले. जागा बदलताच त्यांना आश्चर्याचा धक्का बसला. ज्याला आधी फुलदाणी निळ्या रंगाची दिसत होती, त्याला आता ती हिरव्या रंगाची दिसू लागली. तसेच, ज्याला ती हिरवी दिसत होती, त्याला आता ती निळी दिसू लागली.
कलाकार हसत म्हणाला, “ही फुलदाणी दोन वेगवेगळ्या रंगांनी रंगवली आहे. तुम्ही दोघेही चुकीचे नव्हता. तुम्ही फक्त वेगवेगळ्या बाजूंनी ती पाहत होतात, त्यामुळे तुमचा अनुभव वेगळा होता.”
या घटनेतून दोन्ही मित्रांना एक महत्त्वाचा जीवनधडा मिळाला. आपल्या नजरेला जे दिसते, तेच नेहमी पूर्ण सत्य असेल असे नाही. प्रत्येक व्यक्तीची परिस्थिती, अनुभव आणि विचार करण्याची पद्धत वेगळी असते. त्यामुळे एखाद्याचे मत चुकीचे आहे असे लगेच ठरवण्यापेक्षा त्यामागचा दृष्टिकोन समजून घेणे आवश्यक आहे.
जीवनात अनेक वेळा मतभेद निर्माण होतात, पण जर आपण संयमाने दुसऱ्याचे म्हणणे ऐकले आणि त्याची बाजू समजून घेतली, तर अनेक वाद टाळता येतात. वेगवेगळे दृष्टिकोन स्वीकारल्याने आपली विचारसरणी अधिक व्यापक होते, नाती अधिक मजबूत होतात आणि जीवन अधिक सुंदर व समृद्ध बनते.
Comments 0 Comments
No comments yet
You can start the discussion
Write a Comment