देव कसा सापडेल?

एकदा एका शिष्याने आपल्या गुरूंना विचारलं, 'गुरुदेव, मला देवाचं दर्शन व्हावं अशी इच्छा आहे. ते कसं घडू शकेल?'

गुरू म्हणाले, 'माझ्याबरोबर चल. मी तुला सांगतो.'

गुरूंनी शिष्याला जवळच्या एका तलावाकाठी नेलं. दोघंही पाण्यात उतरले. अचानक गुरूंनी शिष्याचं डोकं पाण्याखाली दाबून धरले. काही क्षणांनी त्यांनी त्याला सोडून दिलं. शिष्य घाईघाईने वर आला. तो जोरजोराने श्वास घेऊ लागला. त्याचा जीव घाबरला होता. गुरूंनी विचारलं, 'पाण्याखाली असताना तुला कसं वाटलं?'

शिष्य म्हणाला, 'गुरुदेव, मला असं वाटलं, की आता माझा जीव जाईल. श्वास घेण्यासाठी माझा जीव तडफडत होता.'

गुरू शांतपणे म्हणाले, 'ज्या तीव्रतेने आणि ज्या तळमळीने तू श्वासासाठी व्याकूळ झाला होतास, त्याच तळमळीने जेव्हा तू देवासाठी व्याकूळ होशील, तेव्हा देवदर्शन फारसं दूर नसेल.'

बोध : कोणतंही मोठं ध्येय केवळ वरवरच्या इच्छेने साध्य होत नाही. त्यासाठी मनापासून तळमळ, अखंड ओढ आणि पूर्ण समर्पण आवश्यक असतं. ज्या गोष्टीची आपल्याला खूप आस असते, ती मिळवण्यासाठी आपण सर्व शक्ती पणाला लावतो. म्हणूनच ज्या गोष्टीसाठी मनात उत्कट तळमळ असते, ती प्राप्त करण्याचा मार्ग दृढ प्रयत्नांनी खुला होतो.

(रामकृष्ण परमहंसांनी आपल्या शिष्यांना सांगितलेल्या कथेवर आधारित)